Afgelopen week heb ik alle auteurs van Herstory gemaild om te vertellen dat ik stop met mijn inzet voor Herstory en het boek niet ga uitgeven. Ik voel dat het patriarchaat niet meer een conditionering is met overtuigingen die me in de dualiteit houden. Ik voel mentale vrijheid van dit concept. Het is geen belastend onderwerp meer voor mij. Er is geen fragmentatie in mij tussen mijn ego/ denken en bewustzijn. Het denken runt mijn leven niet meer maar liefde zelf. Dat deed het al die tijd al alleen het denken (over het gemis van de godin, over het gemis van liefde) zorgde nog voor versluiering van mijn licht. Ik voel dat het vrouwelijke en mannelijke in mij nu in balans zijn.

🕺
💃

Ik citeer een aantal teksten van de Herstory website (in het engels).

Feminism

I consider myself a feminist, looking at the world through glasses that zoom in on the unequal position of women. Feminists are right when they say that it is the conditionings in our culture and our upbringing, the circumstances, that have caused this unequal position. At the same time, we end up in a vicious circle because we don’t have to look at ourselves and we remain victims of the situation. What if we start to see the women’s struggle without the additions, colourings and interpretations that we have started to give to it? If the idea of subordination of women, of women as victims of their sex, is my world, I function from there and this is the ‘prison’ in which I have locked myself up.

What if we try to take confidence in life and in the vitality of women and men as a starting point. Wouldn’t that make us feel happier? Wouldn’t a YES for life be much more beneficial to us? Enjoying the game of life in your own current experience. Substituting memories for real experiences of this moment. The same conditionings that put us in the role of victim have also made us unaware of our inner space, our deep peace, joy, love and freedom.

💃
🕺

Ik voel dat mijn behoeften veranderd zijn. Ik wil niet meer alleen het vrouwelijke en de godin dienen door mezelf te verliezen maar in de combinatie met het mannelijke, zodat ik mijn kracht leef. Het leven over de polarisatie heen. De leegheid van mijn ware natuur, eerste persoon en de volheid van mijn gevoelens en verlangens, derde persoon.

Stories are illusions in the sense that they are only true for our ego, from our perspective, not for everyone. After the sacred union between the masculine and feminine energy our perspective is changed to innocence and joy and our ego and body become an expression of our true self and we can live our potential. In this way, the stories we live are not illusions. It is our connection with the world, with our desires, feelings and our purpose, that which gives us meaning. Instead of living the stories as painful memories in the past, after the sacred union we live and feel them in the now.

🕺
💃

Ik voel dat dit het moment is om dit verhaal in het nu te leven. De liefdeswond is doorleefd en doorvoelt, alle pijn die hierin zit is opgedroogd met de oneindige liefde van mijn zijn waardoor nu ruimte ontstaat om mijn liefde, verlangens en seksualiteit te gaan leven met dat wat mij zin geeft en plezier te gaan maken. Als een zaadje dat nu mag gaan bloeien. Onderdeel daarvan is dat ik niet meer alleen iets op wil zetten maar juist samen met anderen. Daarover morgen meer.

Fijne zaterdag!

Deze film kreeg ik aangeraden van iemand. Een uistekende balans tussen drama en humor. Het is een stijlvol en krachtig drama over het moeilijke leven van een huisvrouw in het patriarchale naoorlogse Italië met een meesterlijk sublieme beeldtaal.