Maria, de Universele Vrouwe – Lida van de Water

christendom / godin

Maria staat meer en meer in de belangstelling. Als Vrouwe van Alle Volkeren wordt zij door steeds meer mensen herkend als de Universele Vrouwe die staat in een oeroude traditie. Niet alleen katholieken maar ook steeds meer protestanten én niet-gelovigen voelen een band met Maria en willen meer van haar weten.

Dat is ook mijn eigen ervaring. Vrouwen willen heel graag meer weten over Maria, sommigen zijn wat afwerend maar na onze workshops zijn ze enthousiast en opgelucht. Vrouwen willen de waarheid weten over Maria, ze voelen zich met haar verwant. Ze voelen, intuïtief, dat ze meer is dan een heilige en dat er meer aspecten met haar verbonden zijn. Er zijn vrouwen voor wie Maria in de eerste plaats Maria Magdalena is. Dat biedt weer andere openingen. Het heeft zeker te maken met de herstory die nu al enkele jaren de aandacht krijgt. Vrouwen willen hun geschiedenis weten en gaan op zoek naar de gaten in de geschiedschrijving.

Over Maria valt heel veel te zeggen blijkt, als we ons in haar gaan verdiepen. Zij wordt doorgaans gezien als heilige, de meest geëerde en voornaamste heilige, zeker. Zij is een mens, tot grote hoogten gestegen doordat ze het leven schonk aan een zoon, die de zoon van God bleek te zijn. Daarmee werd hij zelf ook tot God verklaard. Dit alles volgens de leerstellingen van de Romeinse katholieke en protestantse kerk. Een his-story, blijkt. Een verhaal dat niet langer standhoudt. Er is te veel dat verborgen is gehouden, teveel dat anders op schrift is komen te staan. Inmiddels weten we beter. De tentoonstelling in Utrecht (2017) is een voorlopig hoogtepunt – hoewel ook daar het hele verhaal nog altijd niet wordt verteld. Maar er volgt meer. Het hek is van de dam. Het tij kan niet worden gekeerd.

Eeuwenlang is Maria opgeëist door de Romeinse katholieke kerk en genegeerd door de protestanste kerk. In de christelijke Bijbel wordt ze slechts mondjesmaat genoemd. Wie was Maria? Is zij de dienstmaagd des Heren? Is zij de Moeder Gods? Is zij medeverlosseres of slechts de bemiddelares voor ons zondaren bij Hem om wie het eigenlijk gaat, God? En nog weer anders: over welke Maria hebben we het eigenlijk als we Maria zeggen? Het blijkt dat we buiten dit denkkader moeten treden om antwoorden te zoeken op de vraag wie Maria is. Dit artikel biedt een eerste aanzet.

De belangstelling voor Maria is op dit moment gewoonweg explosief te noemen. Met alle initiatieven die met name in 2017 een sterke vlucht nemen, is er inmiddels een vat vol liefdevolle energie voor Maria gevuld – het is een compacte, een samengebalde energie, die als ze vrij komt – en dat is precies wat zich op dit moment aan het voltrekken is – een enorme liefde en kracht voor het vrouwelijke goddelijke, the feminine divine vrijmaakt.

 

 

Maria in Haar kapel in de St. Janskathedraal te Den Bosch.
Foto: Bossche Encyclopedie


 
Lida van de Water

Ik ben priesteres van de Godin, bezinningswerker/spiritueel vroedvrouw en een ervaren trainer en coach. In 2015 heb ik mijn bevoegdheid als docent Godsdienst & Levensbeschouwing behaald. Ik heb inmiddels meer dan 25 jaar ervaring in het onderwijs.

Ik heb, o.a. in De Nederlandse Godinnentempel, verschillende trainingen en workshops op het spirituele vlak gegeven. Ik geef al jaren de workshop Maria, Universele Vrouwe. In de workshop Maria, de Verborgen Godin, reclaim ik Maria als de oergodin die zij is. Ik ben oprichter van de Rode Tent Bollenstreek die ik samen met Sandra Warmerdam als hoedsters leid. Ook geef ik de schrijfcursus Helend Schrijven, een speelse manier om je gevoelens aan het papier toe te vertrouwen. Ik volg mijn hart en voel me zeer verbonden met vrouwelijke spiritualiteit. Vanuit mijn spirituele bewogenheid werk ik mee aan een samenleving die meer in balans is, door de vrouwelijke spiritualiteit de plaats te geven die haar toebehoort.

En wáár zijn de vrouwen?
Op het moment dat je bewust gaat kijken naar berichtgeving, de inhoud van een tentoonstelling, de aan/afwezigheid van vrouwen in een gezelschap, foto’s in de krant, wordt je genderbewustzijn gescherpt en krijg je oog voor de gaten in de berichtgeving, geschiedschrijving, documentatie – in elk aspect van onze samenleving. Er is nog altijd sprake van de male gaze, een term die ik ken van Karin Haanappel. Er wordt nog teveel vanuit een mannelijk denkkader verslag gedaan en gereageerd en nagedacht over oplossingen. Dus mijn motto is: en wáár zijn de vrouwen?

Afkomst
Als jong meisje ervaarde ik, met pijn in mijn ziel, dat men mij niet zag als het mensenkind dat ik was maar als meisje, waardoor er anders naar mij werd gekeken dan naar een jongen. Het maakte een woede in mij los die als een rode draad door mijn leven heeft gelopen. Ik zocht in de grote Bijbelboeken die wij thuis hadden (met prenten van Gustave Doré) naar vrouwen die voor mij een voorbeeld konden zijn. Ik vond ze niet. Wel staarde ik lang naar de prent waarop Doré de kindermoord van Bethlehem had uitgebeeld, ik zag de wanhopige moeders, de dode kinderen, de zwaarden en de gezichten van de soldaten. Sommige beelden maken een onuitwisbare indruk. Ik had veel moeite met de hypocrisie om me heen. In de kerk, op school, bij de buren. Toen ik 12 jaar was, weigerde ik nog langer naar de kerk te gaan. Het was een kleine crisis in het gezin. Op mijn 16e las ik Germaine Greer, ‘de vrouw als eunuch’. Het was als een bijbel.

Die ongelijke behandeling heeft altijd deel uitgemaakt van hoe ik me voelde en hoe ik me gewaardeerd voelde. Eenmaal volwassen was ik een feministe. Jaren later kwam de spiritualiteit in mijn leven. Ik begreep waarom ik mij als kind altijd zo goed voelde, buiten in de natuur. Er ontvouwde zich een pad. Bijna vanaf het begin was ik betrokken bij De Nederlandse Godinnentempel in Hillegom . Zoals bij zovele vrouwen voelde het als thuiskomen. Voor mij viel alles op haar plaats; ik besefte: “Ik zeg godin en ik besta. Je kunt in een spiegel kijken en jezelf eindelijk zien in al je glorie als vrouw”. Werken met vrouwen in cirkels is voor mij een ode aan de godin. Onszelf opnieuw in onze kracht zetten is mijn passie.

Sacrale spiritualiteit
In de Godinnentempel volgde ik de Inwijdingsweg tot priesteres van de Godin in het land van Holle en later tot priesteres van Brigit Brigida. In die rol heb ik in de tempel jarenlang ceremonies gevierd met andere priesteressen; ook gaf ik trainingen en workshops. Ook was ik een aantal jaren bestuurslid van de Tempel (Stichting |Avalon Mystic). In 2007 kwam Annine van der Meer naar onze jaarlijkse Godinnen Conferentie met een lezing over de vrouwelijke iconografie; we schreven ons in op de lijst van haar eerste boek ‘van Venus tot Madonna’ want dat eerste boek moest nog uitkomen!

Tijdens de voorbereidingsbijeenkomst van wat de Academie Pansophia zou worden, opende ik samen met Maria Leuwener en Petra Warmerdam het Wiel van de Godin en vroegen we Sara, Maria Magdalena, Maria, Anna en Sophia om met hun energie, liefde en wijsheid bij ons te zijn die dag. Aan het einde van de dag sloten wij deze cirkel van energie ook weer. Sinds die tijd ben ik met Pansophia meegereisd en met haar gedachtegoed. Tot ik eindelijk tijd vond om de basiscursus te volgen, toen nog in de Engel in Huizen en zes heerlijke zaterdagen lang. Ik was bestuurslid van Academie Pansophia van september 2013 tot december 2016. Ik onderschrijf de doelstelling van deze School van Wijsheid om meer vrouwelijk bewustzijn in de samenleving te brengen om zo de balans te herstellen en te zorgen voor meer harmonie en voor vrede in de wereld.

Ik zie mezelf in mijn functie als priesteres als ‘spiritueel vroedvrouw’, een prachtige term van Saskia de Bruin, en in meer hedendaags gebruik, als een bezinningswerker. Vanuit mijn betrokkenheid met vrouwelijke spiritualiteit wil ik een bijdrage leveren aan een nieuwe balans in de samenleving waarbij de vrouwelijke yang en de mannelijke yin, het ontvangende, zorgzame in vrouwen én mannen samen met het actieve, gerichte in mannen én vrouwen worden erkend en geleefd.

Consider yourself

Dat betekent óók schaduwwerk doen, het slachtofferschap in mezelf bewust worden, de momenten dat ik mijn verantwoordelijkheid niet neem, het afschuifen van initiatieven. Bezig zijn met spiritualiteit en een andere meer verdraagzame samenleving vraagt dit zelfonderzoek. Het is ook een onderzoek naar mijn angsten en waar ik de levensvreugde afknel in plaats van Godin ten volle door mij heen te laten werken.

Werken met de Maria energie
Tijdens mijn werk als priesteres kwam Maria op mijn pad. Ik leerde dat zij niet de deemoedige dienares is die zij voor mij was maar de troostrijke Almoeder, zoals mijn priestereszuster Marion uit Brabant haar van jongsaf aan had gezien en gevoeld. Als bezinningswerker voelde ik behoefte om met Maria te gaan werken om een brug te slaan tussen onze traditie en de vrouwen in de kerken. Zo werd de Mariacirkel geboren, nu de workshop Maria Universele Vrouwe. Maar het pad ging verder en in 2012 leidden Marion van Eupen en ik tijdens de Goddess Conference in Glastonbury de workshop Mary, Goddess Underground. Wij brachten Maria terug uit de beknelling van de christelijke leerstellingen, terug naar de positie die zij had vóór die tijd: godin.

In 2017 gebeuren er allerlei initiatieven als het om Maria gaat, het lijkt wel of er een uitstorting van energie rond Haar plaatsvindt. Er was de tentoonstelling in Utrecht, het daaruit voortvloeiende VIPMaria congres in Tilburg, het al aangekondigde Maria congres van PanSophia van 21 oktober. Susan van Soest biedt haar Maria-ommegang wandelingen in Den Bosch aan. De workshop Maria, Universele Vrouwe vindt minstens een keer per jaar plaats. Samen met een aantal priestereszusters ben ik verder in deze energie gedoken en voelde ik dat het nu ook eindelijk tijd is om Maria te eren met 108 titels, gelijk aan de 108 namen van de godin uit India. En vandaaruit kwam ook de hymne met deze 108 namen tot mij. Er volgt een workshop ‘Maria Magdalena, Vrouwe van Transformatie’ samen met Laura Wetselaar. En de workshop waarin we Maria hier in Nederland reclaimen vindt eind 2017 plaats.

En dan is daar het initiatief van Rob Schrama van 22 augustus j.l. ‘Koningin Maria dag’, inmiddels bijgestaan door Judith Gov, Dvora Pearlman, Catharina van Staveren, Christopher Vipond Daries en ondersteund door de Jerusalem Hug Foundation.We kunnen er niet meer omheen: Maria wil gehoord, gezien, erkend en herkend worden als de Koningin die Zij is, de Soeverein. In deze is Zij ook de Bruid, het vrouwelijke principe dat gemankeerd in onze samenleving ondergronds en vervormd voortleeft, wat zich vertaalt in disbalans in onze samenleving. We moeten de Moeder weer de plaats geven die een moeder toekomt, omdat zij wijs is en voor ons zorgt. Wij moeten de Bruid de hand reiken en Haar weer de plaats geven die haar toebehoort. Wij moeten de Zwarte Vrouwe erkennen, de aarde waar wij uit voortkomen, het donker vanwaaruit we herboren worden. Wij moeten het maagdelijk kind beschermen en liefdevol laten opgroeien, onze volgende generatie. Tot heling en welzijn van ons allen.

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail