In Persephone’s armen – Debora Zachariasse

oude wijsheid

Lang voordat de wijze vrouwen waren verbannen naar de zelfkant van de samenleving, gewantrouwd en gevreesd als heksen, toverkollen en gifmengsters – lang voor die donkere tijden waren er de priesteressen.

Op hun verhaal – Herstory – stuitte ik, toen ergens in de 80-er jaren mijn herinneringen opengingen, die hebben geleid tot de roman In Persephone’s armen.

Aanvankelijk hield ik de beelden en verhalen die zich ontvouwden, voor pure verbeelding. Ik bewandelde een meditatief christelijk pad – een godin? Dat was letterlijk ongehoord! Zij was verborgen achter een diep rookgordijn van patriarchale invloed, vermengd met vrouwelijke woede en ver-ont-waardiging.

Maar de afgelopen decennia stapelden de bewijzen zich op.

Wat blijkt? Er waren overal tempels, waar vrouwen werden opgeleid. Rond de middellandse zee zijn vele stenen tempels en beelden gevonden, en ook in noordelijker streken waren priesteressen, al bouwde men daar doorgaans met vergankelijker hout.

De tempels waren soevereine broedplaatsen van kunst en wetenschap. Hier leerden meisjes hun verbeeldingskracht ontwikkelen, nauwgezet en systematisch, door waarneming en meditatieve introspectie. De Godin die zij vereerden was geen abstract goddelijk wezen ergens ver weg, maar de levende natuur waarin wij allen leven, ademen en ons bestaan hebben.

De resultaten van hun – bijna sjamanistische – natuurvorsing personifieerden zij in verfijnde verhalen, ons overgeleverd als mythen, waarin wij nog altijd vele lagen van de werkelijkheid kunnen terugvinden.

In Persephone’s armen vertelt het levensverhaal van Elora, die als klein meisje in de Tempel kwam om opgeleid te worden tot Hogepriesters, tegen een achtergrond van aftakeling en teloorgang van deze tempels. Persephone, als godin van de ritmen en getijden, laat haar gezicht weer zien. Zo neemt Herstory opnieuw haar troon in bezit.

Het is mijn levensmissie om de tempel weer tot leven te brengen, om vrouwen te helpen om meesterschap te verwerven over hun innerlijk vuur door de Vrouwelijke Mysteriën en westerse esoterie.

Zo kunnen we diepere , zinvolle verbanden aanreiken, die anders in de veelheid verloren gaan, ten dienste van mens en natuur, van het Grote Geheel.

 

 

Debora Zachariasse – Vrouwenspiritualiteit – van gifmengster naar tempelvrouw.

Spiritualiteit als levensdoel, zei mijn horoscoop.… en zo geschiedde.

In een bizarre parallel met de vele wijze vrouwen, die eeuwenlang werden gehekeld als heksen en gifmengsters, begon ik mijn carrière als apotheker. Na mijn universitaire studie werkte ik om zware vergiften om te zetten tot levensreddende geneesmiddelen, tot een moment dat mijn gezin mijn aandacht zeer dringend nodig had.

Innerlijk ging ik een meditatief christelijk pad, maar ik wilde dieper en ik greep de gelegenheid aan om een intensieve mysterie opleiding te volgen in de kabbala en tarot, de schatten van de westerse esoterie. Ik vond een tweede carrière als schrijver van jeugdliteratuur.

Maar mijn 21e boek werd een werk voor volwassenen: In Persephone’s armen
Het is het verhaal van Elora, die opgroeide in een tempel. Het boek is ontstaan uit levensechte visioenen.

Zo’n 3000 jaar voor onze jaartelling bleken er vele dergelijke tempels te zijn. Het waren geen kuise kloosters, maar soevereine broedplaatsen van toegepaste kunst en wetenschap en de Vrouwelijke Mysteriën, in verbinding met het Grote Geheel. Herstory indeed.

Als visionair heb ik levendige herinneringen aan deze tijd, die ik verwerkte in de roman.
Persephone, in het Griekse classicisme verbannen naar de onderwereld, was in pre-hellenistische tijden de grote godin van de getijden. Zij was in feite een personifiëring van het levensritme: zij beheerst de cyclus van de vrouw, de maanfasen, golven van de zee, diurnaal ritme, seizoensritme. Ook de medisch-farmaceutische wetenschap ontdekt nu de hormonale ritmen van ons lichaam in de opname van voeding en geneesmiddelen. Ritme, het aanzwellen en weer verdwijnen, kenmerkt alle levende natuur.

Het verhaal van Elora resoneerde sterk bij vrouwen. Velen herkenden zich erin en hoorden een roep. Zo begon de Tempeltraining. In een 4 jarige, modulaire opleiding ontwikkelen sensitieve, hoog opgeleide vrouwen meesterschap over hun innerlijke vuur. Het is een professionele academische vorming in de Vrouwelijke Mysteriën, geïnspireerd door de westerse mysteriescholing en de oude Tempels.

In 2015 kreeg het werk vaste vorm in de Stichting In de Tempel, Instituut voor Toegepaste Esoterische Wetenschap en Traditionele Europese Wijsheid, die ik oprichtte, samen met mijn man, die dit werk in alles steunt en faciliteert, van het maken van websites tot uitgeven van het boek. Vanuit zijn achtergrond als IT=architect creëerde hij een online omgeving voor Stichting In de Tempel, waar de online programma’s en resources worden verzameld. De tempel vormt voor velen een punt van houvast, een spiritueel thuis.

Er is nood in onze maatschappij aan priesteressen. Wijze vrouwen die op grote schaal hun plaats gaan innemen in de sociale structuren, in onderwijs en zorg, in het bedrijfsleven, in overheid, als bruggenbouwers en brengers van verdieping en zingeving. Bovenal, verbinding tussen mensen onderling.

Alles wat wij daaraan kunnen bijdragen, door ons werk, en door dit gezamenlijke boek over Herstory, is de moeite meer dan waard.

Publicaties:

– 20 jeugdboeken
– In Persephone’s armen, roman, 2013

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail