De krabbenmand – Lisette Thooft

mythe

Wat ontbreekt er nog aan ons, vrouwen, voor de eeuw van de vrouw?

Ja, het wordt de eeuw van de vrouw en ja, het is tijd voor een betere balans tussen vrouwelijke en mannelijke kwaliteiten. En ja, vrouwen mogen meer zelfvertrouwen krijgen en ja, mannen mogen weleens een beetje opzij. Voor ons.

Maar wat ontbreekt er nog? Wat moet er gebeuren voordat vrouwen elkaar, en daarmee ook zichzelf volledig kunnen vertrouwen?

In een oude Keltische mythe doen een stel vrouwen een typisch vrouwelijke piswedstrijd: het gaat niet om zo ver mogelijk, maar om zo heet mogelijk. Het is winter. De mannen van het dorp hebben hoge pilaren gebouwd van sneeuw en zijn met z’n allen gaan jagen. De vrouwen klimmen op de sneeuwpilaren en doen een wedstrijd: wie dwars door alle sneeuw heen kan plassen, wint. Niemand haalt de grond – behalve Derbforgaill. Haar plas is het heetst.
De andere vrouwen zien groen van jaloezie.
‘Als de mannen dit te weten komen, houden ze alleen nog maar van haar,’ zeggen ze.
En ze pakken Derbforgaill beet, steken haar ogen uit en snijden haar neus, oren en haren eraf.

Bloedig. Bizar verhaal. Waarom wordt de winnares niet op een schild geheven zoals bij een een man zou gebeuren die een sportieve wedstrijd wint van andere mannen?
Zien we hier misschien de oer-versie van het krabbenmand-effect?
Wat hebben vrouwen te leren, te ontwikkelen, voordat de eeuw van de vrouw tot volle bloei kan komen? En hoe leren we dat?


 

Lisette Thooft

Lisette Thooft (publiciste, lijf- en schrijfcoach) is al bijna 35 jaar freelance journalist en wordt wel de ‘huisfilosofe van Happinez’ genoemd. Ze studeerde Engelse literatuur en culturele antropologie, en schreef voor de meest uiteenlopende bladen en kranten, van NRC tot Onkruid, van Opzij tot Panorama, van Elegance tot Genoeg.

Op dit moment schrijft ze voornamelijk voor spirituele bladen en websites, blogt ze op haar eigen site en op Franska.nl en coacht ze met veel plezier haar online cursisten.

Ze schreef 17 non-fictie boeken over man-vrouwrelaties, emancipatie en spiritualiteit, en een roman: De vrouw die ik was.

In De onverzadigbare vrouw (en de afwezige man) exploreert ze de symbolische betekenis van de draak door de eeuwen heen: de draak blijkt te staan voor vrouwelijke seksuele begeerte. De mannelijke angst voor de seksuele macht van vrouwen staat aan de basis van het patriarchaat.

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail