THE BLOG

08
Mar

Ja, er is nog ‘werk’ te doen. Innerlijk werk

Vandaag 8 maart is het Internationale Vrouwendag. Op 8 maart 1908 vond in New York de eerste staking door vrouwen plaats. De staking was gericht tegen de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie en is beroemd geworden door onder meer de poëtisch verwoorde eis van de vrouwen: “brood en rozen”. De staking was het prille begin van de strijd voor de vrouwenemancipatie en tegen de ongelijkheid. Inmiddels zijn we vele jaren verder. Ook dit jaar wordt op 8 maart aandacht gevraagd voor de impact van vrouwen, voor gendergelijkheid en andere thema’s. Is inclusie nog niet bereikt? Is er nog werk te doen?

Het leven of dat wat is, is een ongelooflijk mysterie. Daar maken we allemaal, niets en niemand uitgezonderd deel van uit. Het leven is onze ware natuur terwijl wat we kennen van onszelf slechts een ‘ik’ is, een zelfbeeld gevormd door ons denken. Cultuur en opvoeding hebben diepe sporen van identificatie in ons getrokken, zodat we ons nog maar nauwelijks bewust zijn van de innerlijke ruimte van waaruit alles, de inhoud van ons hele bewustzijn, gedachten, gevoelens, ontstaan is en waarin alles weer verdwijnt. Waar diepe vrede, vreugde, vrijheid en vervulling wonen. In plaats daarvan is er een zodanige identificatie met een iemand, een zelfstandig persoon of individu die ‘iets’ doet of ondergaat. Die apart staat of afgesplitst is van de werkelijkheid. Met als direct gevolg dat we proberen controle over die werkelijkheid uit te oefenen. Daarom is het controlerende ‘ik’ of ego bijna altijd in gevecht met dat wat ‘is’. Met het huidige moment.

Meestal zijn we ons er niet van bewust dat de wereld die we ‘zien’ onze overtuigingen en gedachten uitbeeldt. We hebben juist het gevoel dat onze gedachten en emoties een reactie zijn op een onafhankelijk buiten ons bestaande wereld. Hoe je naar iets kijkt, bepaalt wat je zult zien. Het ‘ik’ waar we ons mee identificeren heeft een bril op van overtuigingen, ideeën, concepten en verwachtingen etc. waarvan we blindelings geloven dat ze waar zijn. Daardoor horen en zien we alleen wat het ‘ik’ ons wil laten horen en zien. Ons zien en horen wordt belemmerd door ons denkkader: de set aan overtuigingen en gedachten die de overhand hebben in onze geest. Wat je ziet is het directe resultaat van hoe je denkt. Jij bent degene die de beelden ziet en hun betekenis ontlenen ze aan jou. Zo zien we alleen ons naar buiten geprojecteerde ego en zijn we min of meer de gevangene van onze identiteit. Het is onze eigen projectie die ons onrust geeft en waardoor we denken dat er iets niet goed is en moet verbeteren. De wereld om ons heen spiegelt ons binnen. Verander je binnen, dan verandert buiten. Het speelt zich allemaal in ons af. Maar eigenlijk hoef je niets te veranderen, alleen je denken erover.

We hebben ogen gekregen om de wereld te zien,
we hebben de wereld gekregen om onszelf te zien.

Wat leeft er onder ons? Wat verbindt ons? Als moeder, dochter, vrouw van, partner, manager, medewerker, klusjesvrouw, vriendin. We willen het beste voor onze kinderen, voor de wereld, voor onszelf en anderen. Wat drijft die mooie vrouwen die het verschil willen maken? Die positieve verandering willen brengen? Ik begrijp jullie hart gedragen missie omdat ik die missie met jullie deel. We komen van ver. Van onderdrukking en afwijzing naar je eigen stem gebruiken. Opgegroeid met een verleden waarin vrouwen en het vrouwelijke als minder waard(ig) werd gezien. Dat heeft haar sporen nagelaten. Nu zijn we bezig onszelf te hervinden. Mannen ook. Voluit onszelf te zijn. Openheid. Ruimte. Niet ingevuld door een verhaal van ons denken. Wat als we dit moment omarmen in plaats van ertegen te strijden of het te willen verbeteren? En zo onszelf omarmen? Er valt niets te verbeteren. Voor ons ‘denkende ik’ is dat onbegrijpelijk. Die blijft onbewust het verleden zien en het zo in stand houden. Het leven is alles al. Boosheid, vreugde, je sterke en minder sterke kanten. Samen kunnen wij in Nederland gelijke kansen mogelijk maken zonder politieke actie, zonder afhankelijk te zijn van anderen of de omstandigheden de schuld te geven. Door onszelf volledig te accepteren met alles erop en eraan. Lief te hebben. En onze aandacht te richten op ‘degene’ die ongelijkheid ziet, die iets mist, misschien iets nog niet helemaal erkend in haarzelf, ergens naar verlangt. Dat deel in onszelf wat gekoesterd, wat gezien en gehoord wil worden en zo tot herontdekking van ons ware Zelf te komen. Ons altijd al heel-zijn te leven. Een ‘ik’ die niet los staat van wat is. Die samenvalt met de wereld en de mensen om je heen. Eenvoudig dit. Op straat lopen, je tanden poetsen, een vriendin verschijnt. Naar een concert luisteren is alleen naar een concert luisteren. Zonder oorzaak en gevolg. Voelen wat je voelt. Eenheid in plaats van afgescheidenheid. Dat is vrijheid van in plaats van vrijheid voor. De ultieme vrijheid.

Ik nodig alle vrouwen, mannen en vrouwenorganisaties die de wereld een beetje mooier willen maken en zij die het nu al mooi of lelijk vinden of helemaal niets vinden van harte uit mee te doen aan de doorlopende crowdfundactie van Herstory www.herstorybook.eu. Bestel alvast een exemplaar van het boek met prachtige verhalen over de kracht en kwetsbaarheid van het feminiene. Mijn eigen verhaal Leven Zijn gaat over hoe ik de verbinding met het leven kwijt was en weer in een natuurlijke flow kwam door de vrouwelijke kracht van je overgeven aan en te vertrouwen op wie of wat je in werkelijkheid bent. Nu. Dit moment. Leven. Zijn.

Anja

 anja@herstorybook.eu

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
05
Aug

Being and Becoming, het ontstaan van nieuw leven

Afgelopen weekend ontving ik dit mooie filmpje van Jan van Ijken. Het filmpje toont ‘the making of’ een salamander in zijn transparante ei, van bevruchting tot het uitbroeden. Het filmpje heeft als titel ‘Becoming’.

Wat we zien zijn de verschillende stadia in de ontwikkeling van een embryo. Een proces dat min of meer voor alle dieren en ook voor mensen op dezelfde manier verloopt. We zien de beweging die er voor zorgt dat de vorm van het ei steeds veranderd. We zien het becoming van de salamander van een enkele cel tot een complex, levend organisme.

Wat we niet zien en toch al aanwezig is vanaf het begin, is being. Being is het onzichtbare veld van al het leven waar de beweging van het ontstaan van nieuw leven uit voortkomt. Becoming is geen op zichzelf staande activiteit maar rust in en wordt gedragen door being. Being is alles wat we meer zijn dan onze vorm – het ik waar we ons mee identificeren en ‘huist’ in het menselijk lichaam. Het is de stilte of leegte die zonder vorm aanwezig is in het huidige moment. Becoming is als het ware de voorgrond van het leven en being de achtergrond. Misschien heten we als mensen ook niet voor niets human beings en geen human becomings?

Vanaf het prille begin van leven is deze salamander al compleet. Het kloppende hart en bloed dat stroomt, alles is in potentie al aanwezig en hoeft nog ‘slechts’ op het juiste moment een vorm te krijgen. Bij ons mensen is dit universele proces niet anders. Het leven ontvouwt zich ook na de geboorte elk moment vanuit being langs een pad vol lief en leed met nauwkeurig aangereikte obstakels om te zorgen dat we niet uit koers raken. Voor het lopen van dit pad hoef je als human being niets te bedenken, dat maakt het juist complex. Je hoeft alleen te zijn. Te ademen en te vertrouwen op dit groter weten.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
25
Jul

13 jaar

Volgens de Maya’s hebben we gisteren een cyclus van 13 jaar afgerond en beginnen we morgen aan een nieuwe cyclus van 13 jaar.

13 jaar geleden begon ik met FemaleFactor, toen een community om vrouwen bewust te maken van hun krachten. 13 jaar heb ik gezocht naar de female factor. Eerst buiten mezelf, in de positie van vrouwen. Daarna binnen mezelf. Het zoeken in de wereld werd vervangen door het zoeken in mijn eigen gevoelens en emoties. Het doel bleef min of meer hetzelfde, gelijkwaardigheid, herstel van de balans tussen het vrouwelijke en mannelijke.

En toen kwam het afgelopen jaar, het dertiende jaar. Ik verliet zelfs mijn huis om te proberen haar te vinden. Grappig genoeg werd vanaf toen het zoeken en de daarbij horende onrust steeds minder en daarvoor in de plaats kwam een diepe rust en vertrouwen. Het loslaten van mijn persoonlijke ik met haar stroom aan gedachten ( de kracht waarmee je zoekt) en de overgave aan de grote Ik (de kracht die zoekt) geeft ruimte. Het leven nodigt me steeds opnieuw uit om de female factor, de universele moeder of thuis te herkennen in elke persoon en situatie. De volle rijkdom van wie ik ben, van wie wij zijn, is oneindig.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
08
Jul

Mag ik je aanraken?

Kort geleden ontving ik een voetwassing van Irmgard Cottaar.
Ik ben haar dankbaar dat ik de voetwassing & voetzalving zo zelf mocht ervaren. Het leeft in mij en ik hoop binnenkort zelf mijn eerste voetwassing te geven. In deze tekst heb ik geprobeerd te verwoorden wat ik graag aanraak met de voetwassing en in wordt aangeraakt. Herinner je de parel in je Zelf. De parel waar ik een paar jaar geleden ook over schreef (blog) en die ik sindsdien als ketting – ontvangen van mijn zus – draag.

JE BENT LEVEN, ONEINDIG MEER DAN JE IK 

WELKOM THUIS

Dag lieverd, wees welkom

Welkom thuis in het leven. 
Laat het gevoel van niet heel zijn, niet genoeg zijn,
het zoeken, materieel of spiritueel.
Je diepe verlangen om terug te keren naar huis, 
naar de sterren en de zon, naar de bron. 
Eenheid en rust. 

Herinner je de parel, de godsvonk, 
het deel dat het geheel spiegelt. 
Die parel ben jij. Jij bent het huis. 
Het Ene in jezelf waar jij uitdrukking van bent. 
Via het hart geopenbaard en 
volledig ontspannen in wat er gebeurt.

Wees welkom thuis, in het mysterie 
waar je bent, was en altijd zult zijn. 
Vrij en verbonden met het leven.

Lees meer: voetwassing & voetzalving

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
18
May

Love of the Divine Mother ‘geoogst, gezaaid en verspreid’

Samen met Sian heb ik de afgelopen week op één van mijn laatste dagen in La Source Bleue (Frankrijk) acht zaadjes van ‘mijn’ Rotterdamse zonnebloem gezaaid bij het op het terrein gelegen vrouwenhuisje. De zonnebloemzaadjes staan symbool voor de onvoorwaardelijke liefde van de Divine Mother voor al het leven.

Wonen en werken waar het leven heen stroomt en mijn voeten me brengen. Sinds eind juni 2018 ben ik op pad en de afgelopen 2,5 maand bracht me dat in Touzac, Frankrijk.

Continue Reading..Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
10
Feb

Naar Frankrijk in de voetsporen van Maria Magdalena

In overgave

Eind februari vertrek ik naar Zuid Frankrijk, naar een plek met molens en blauwe bronnen boven Toulouse. Sian en Jean Pierre, een engels frans echtpaar hebben daar een wijsheidscentrum open voor verschillende tradities, Sources de Sagesses. Ze hebben me uitgenodigd om bij hen vrijwilligerswerk te komen doen. Ik ontmoette hen tijdens een retraite in Maitreya net op het moment dat ik hoorde dat ik niet langer bij het boeddhistisch centrum kon blijven. Sinds september woon ik daar en help ik mee. Omdat toeval niet bestaat en mijn intuïtie me aangeeft dat het goed is om te gaan, ga ik naar Frankrijk. Leven in overgave aan de natuurlijke goddelijke stroom in mijn leven. De afgelopen maand bracht deze stroom me nog meer verrassend nieuws. Dat het eeuwenoude ritueel ‘voetwassing en voetbalseming’ deel uitmaakt van mijn essentie.

Continue Reading..Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
22
Dec

Moeder en kind

Moeder en kind. Het lichaam van de moeder is de eerste ervaring in ieders individuele leven. In dat beeld weten we dat we gedragen worden door het leven, niet onderworpen zijn aan. Het donker van de kosmische baarmoeder biedt nieuw leven een veilige plek om te groeien. Haar bezielde natuur deelt ze met alles wat zich via haar wil manifesteren als mensen, planten, bergen, graan. Een heilige natuurlijke wereld (bij vrouwen en mannen). Ze zorgt ervoor en beschermt het. In haar armen herinner je je welke krachten in jou geboren zijn.

Ik wens je een mooi lichtfeest, fijne feestdagen en de beste wensen voor 2019.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
31
Oct

Nieuwe donateurs, welkom!

Beste donateur, lezer van dit bericht,

21 dagen geleden begonnen we met de crowdfunding voor Herstory. De afgelopen dagen plaatste ik elke dag een korte samenvatting van elk verhaal op de social media en viel me weer op wat een mooie verhalen het zijn en hoe goed ze elkaar aanvullen. Samen vertellen ze een groter verhaal over de Moeder in al haar verschijningsvormen die haar plaats weer inneemt in de Cirkel van het Leven.

Vandaag ronden we het af met op dit moment 32 nieuwe donateurs (als jij ook Haar verhaal de ruimte wilt geven, het kan nog 10 uur! via https://www.voordekunst.nl/projecten/6779-herstory). Als dank kom je met je naam in het boek en er zijn ook andere leuke tegenprestaties.

Ben jij al donateur? Dan bedank ik je van harte! De komende tijd gaan we bekijken wat mogelijk is dankzij jouw hulp en het bedrag dat we al hadden. Ook wil ik de stilte en rust van de winter gebruiken om het laatste verhaal, mijn eigen verhaal, verder te doorleven en af te ronden. Met de wijsheid van nu lijkt het er op dat we de eerste helft van 2019 een begin kunnen maken met het uitgeven van Herstory.
Continue Reading..Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

20
Oct

Heilige seksualiteit herstellen, dansen met Kali-Ma

Vastgeroest als wij zitten aan het stereotiepe beeld van de aardse en hemelse moeder die het toonbeeld is van liefde en vergevingsgezindheid, lopen we het risico daarmee het bestaan van de slechte moeder, haar gevaarlijke, duistere en zelfs dodelijke tegenpool te ontkennen.

In de hindoegodsdienst is er Kali-Ma, de duistere moeder. Ze is stralend zwart. Ze trekt haar vier ledematen uit en de handen omklemmen tweesnijdende zwaarden, werktuigen om buiken open te rijten, en mensenhoofden af te hakken.

Hoe kunnen we dit angstaanjagende beeld van de slechte moeder verzoenen met het beeld van de goede moeder die nageslacht voortbrengt, voedt en verzorgt? Het aspect ‘leven’ van de goede moeder en het aspect ‘dood’ van de slechte moeder komt moeiteloos samen in wat de moeder misschien wel het meest kenmerkt, niet enkel het moederschap maar haar seksualiteit.

Als voornaamste seksuele activiteit schonk de hemelse moeder, de Godin, leven. Met onze vaderlandse mond zullen we zeggen dat dit bedoeld is om te zorgen dat de aarde vrucht zou dragen. Vruchtbaarheidsrituelen worden ze genoemd. De vraag is of dit niet te zedig klinkt: is de moeder werkelijk zo onbaatzuchtig? Of is dit ten prooi gevallen aan de preutsheid van latere tijden en is de vruchtbaarheid van de oogst en bij dieren niet meer dan een bijkomstigheid van de eigen seksuele activiteit van de Godin? Haar seks behoorde haar toe, evenals het genot. Als ze seks bedreef deed ze dat voor zichzelf.
Continue Reading..Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

06
Oct